لولهٔ ورودی آب از لولهٔ اصلی شهری شروع می‌شود، از زیر ملک شما می‌گذرد و وارد خانه می‌شود. مدفون است، در بسیاری از خانه‌های ونکوور بزرگ قدیمی است، و تا وقتی مشکلی پیش نیاید دیده نمی‌شود.
همچنین معمولاً پیش از آن خبر می‌دهد، اگر نشانه‌هایش را بشناسید.
فشاری که در کل خانه افت کرده
نه یک شیر؛ همهٔ شیرها. اگر دوش، شیر آشپزخانه و شلنگ بیرون همه با هم ضعیف شده‌اند، گرفتگی در مسیری پیش از همهٔ آن‌هاست.
لوله‌های ورودی قدیمی با زنگ‌زدگی و رسوب از درون تنگ می‌شوند، و لوله‌ای که بیشتر قطر مؤثرش را از دست داده به‌وضوح آب کمتری می‌رساند. این تغییر آهسته است، و به همین دلیل مردم به جای اینکه متوجهش شوند، به آن عادت می‌کنند.
بخشی از حیاط که خیس یا غیرعادی سبز است
لولهٔ زیرزمینیِ نشت‌کننده آب را وارد خاک می‌کند. روی چمن، این به شکل قسمتی دیده می‌شود که در هوای خشک خیس و گل‌آلود است، یا سبزتر است و سریع‌تر از چمن اطرافش رشد می‌کند؛ نواری که انگار کود خورده و هیچ توضیحی برایش نیست.
روی راه ورودی ماشین یا پیاده‌رو ممکن است به شکل آبی دیده شود که از یک لبه بیرون می‌زند، یا بخشی که تیره است و هیچ‌وقت کاملاً خشک نمی‌شود.
در آب‌وهوای ما، خواندن این نشانه در بیشتر ماه‌های سال سخت‌تر است، چون همه‌جا خیس است. در یک دورهٔ خشک بیشتر از همیشه دیده می‌شود.
قبض آبی که یک‌باره بالا رفت و بالا ماند
همان آزمایشی که برای هر نشتی پنهان به کار می‌رود: همه‌چیز را در داخل خانه ببندید و کنتور را نگاه کنید. اگر حرکت می‌کند، آب دارد بیرون می‌رود، و اگر در داخل هیچ‌چیز باز نیست، این نشتی جایی میان کنتور و شیرآلات شماست؛ که لولهٔ ورودی را هم شامل می‌شود.
آب تغییررنگ‌داده، به‌ویژه زنگ‌زده
اگر لولهٔ ورودی از فولاد گالوانیزه باشد، مواد ناشی از زنگ‌زدگی از آن جدا می‌شوند. آبی که صبح زود اول زنگ‌زده بیرون می‌آید و بعد صاف می‌شود، نشانهٔ رایجی است.
فرورفتگی، نشست زمین، یا بخشی از پیاده‌رو که پایین رفته
آبی که زیر زمین فرار می‌کند، خاک را جابه‌جا می‌کند. گودی‌ای که در چمن پیدا شده یا بخشی از سنگ‌فرش که نشست کرده ارزش بررسی دارد، چون آب مدتی است به جایی می‌رود که توانسته این همه خاک را جابه‌جا کند.
چه چیزی مال شماست و چه چیزی مال شهر
این پرسشی است که همه می‌پرسند، و ارزش دارد پاسخش را برای شهرداری خودتان درست بدانید، چون متفاوت است.
شکل کلی در منطقه این است که صاحب‌خانه مسئول بخشِ داخل ملک خودش است و شهرداری مسئول بخشِ داخل حریم خیابان؛ اما اینکه این مرز دقیقاً کجاست و مسئولیت خود اتصال با کیست، از شهری به شهر دیگر فرق می‌کند و پرسشی است که باید از شهرداری پرسید، نه از ما. وقتی کار به نوار کنار خیابان یا خود خیابان برسد، پای شهرداری به میان می‌آید.
مستقیماً از شهرداری خودتان بپرسید. یک تماس تلفنی است و پاسخش تعیین می‌کند چه کسی هزینهٔ چه چیزی را می‌دهد.
تعویض، به‌طور خلاصه
دو رویکرد کلی وجود دارد. حفاری باز یعنی کندن زمین در امتداد لوله، که زیر چمن ساده و کم‌هزینه است، اما زیر راه ورودی ماشین، باغچه‌های قدیمی یا پیاده‌رو به‌مراتب کمتر این‌طور است. روش‌های بدون حفاری (ترنچلس) لولهٔ تازه را با کشیدن یا ترکاندن لولهٔ قدیمی از همان مسیر عبور می‌دهند و سطح زمین را خیلی کمتر به هم می‌ریزند، و دلیل وجودشان همین است؛ صرفه‌جویی در خود لوله نیست، در این است که لازم نباشد راه ورودی‌تان را از نو بسازید.
آنچه تصمیم را تعیین می‌کند طول، عمق، آنچه روی سطح زمین است، وضعیت خاک و این است که آیا لولهٔ موجود می‌تواند به‌عنوان مسیر استفاده شود یا نه.
اگر متوجه یکی از این‌ها شده‌اید
نشانهٔ فشار و آزمایش کنتور دو موردی هستند که بیشتر مردم می‌توانند ظرف چند دقیقه خودشان بررسی کنند. اگر هر کدام نشانهٔ بدی داد، ارزش دارد پیش از آنکه لوله زمان‌بندی را برایتان تعیین کند، بررسی شود.
ونکوور، برنابی، ریچموند، کوکیتلام، پورت کوکیتلام، نیو وستمینستر. 604-865-7979.
مطالب مرتبط: تعویض لولهٔ آب و لولهٔ اصلی · بدون حفاری یا حفاری باز · مشکلات فشار آب
