مردم اغلب تعجب می‌کنند که تشخیص نشتی کاری جداگانه است که برایش هزینه می‌پردازید. تصور غریزی این است که لوله‌کش باید برسد، به لکهٔ خیس نگاه کند و چیزی را که بالای آن است تعمیر کند.
گاهی این جواب می‌دهد. اما بیشتر وقت‌ها لکهٔ خیس اصلاً نزدیک نشتی نیست، و تفاوت این دو وضعیت بخش عمدهٔ هزینهٔ کار است.
آب مستقیم پایین نمی‌ریزد
وقتی لوله‌ای داخل دیوار یا زیر کف نشت می‌کند، آب مرتب روی سطح زیرین نمی‌چکد. در امتداد بیرون لوله جاری می‌شود تا جایی که زاویهٔ لوله عوض شود. به یک تیر می‌رسد و در تمام طول آن حرکت می‌کند. مسیر یک لولهٔ محافظ سیم برق را دنبال می‌کند. در عایق نفوذ می‌کند و آهسته از میان آن عبور می‌کند، و بعد هر جا که ساختار راه خروجی به آن بدهد بیرون می‌زند: یک چراغ سقفی، درز دیوار گچی، بالای قرنیز.
تا وقتی آن را می‌بینید، ممکن است آب چند متر به‌صورت افقی و یک طبقه به پایین جابه‌جا شده باشد. باز کردن سقف در محل لکه اغلب فقط اسکلت خشک را نشان می‌دهد و هیچ لوله‌ای در کار نیست.
پس کار اول این است که بدون باز کردن چیزی، محل را محدود کنیم
ابزارها پرزرق‌وبرق نیستند، اما کارآمدند.
جداسازی. شیرها را بخش به بخش ببندید و کنتور را زیر نظر بگیرید. اگر کنتور با جدا شدن یک شاخه متوقف شود، نشتی روی همان شاخه است. همین کار به‌تنهایی اغلب محدودهٔ جست‌وجو را نصف می‌کند، و هزینه‌ای جز زمان ندارد.
شنود صوتی. آب تحت فشار که از روزنه‌ای کوچک بیرون می‌زند صدای مشخصی دارد، و میکروفون‌های زمینی و پراب‌های تماسی آن را از پشت بتن، کاشی و دیوار گچی می‌شنوند. حرکت روی کف و گوش دادن به اینکه آن صدا کجا به اوج می‌رسد، اغلب همان راهی است که نشتی زیر دال بتنی تا یک محدودهٔ کوچک مکان‌یابی می‌شود.
تصویربرداری حرارتی. نشتی آب گرم مصالح اطرافش را گرم می‌کند. دوربین حرارتی این الگو را نشان می‌دهد: می‌توانید مسیر لوله و هالهٔ گرما را دور محل خرابی ببینید. نشتی‌های آب سرد هم به‌صورت سرمایش ناشی از تبخیر دیده می‌شوند.
رطوبت‌سنج‌ها. این ابزارها نشان می‌دهند مصالح پشت سطح واقعاً چقدر خیس است؛ با آن‌ها یک لکهٔ قدیمی و خشک‌شده را از چیزی که همین حالا خیس است تشخیص می‌دهید، و لبه‌های ناحیهٔ خیس را پیدا می‌کنید.
آزمایش فشار. یک بخش را جدا کنید، تحت فشار قرار دهید و ببینید فشار را نگه می‌دارد یا نه. بخشی که فشار را نگه نمی‌دارد، نشتی دارد. بخشی که نگه می‌دارد، ندارد.
بازرسی با دوربین، وقتی مشکل در مجرای فاضلاب است نه در لولهٔ تغذیه، چون نشتی مجرای فاضلاب رفتار متفاوتی دارد: فقط وقتی چیزی در حال تخلیه است نشت می‌کند، و به همین دلیل برخی نشتی‌ها روزی یک بار پیدا می‌شوند و بعد ناپدید می‌شوند.
چرا این روش از باز کردن دیوار بهتر است
جایگزین تشخیص نشتی، تخریب برای جست‌وجوست: جایی را که فکر می‌کنید نشتی آنجاست باز می‌کنید، و اگر نبود، جای دیگری را. هر بازشدگی یعنی دیوار گچی، رنگ، کاشی، گاهی کابینت، و هر کدام باید دوباره بسته شود. دو یا سه حدس اشتباه بیشتر از خود جست‌وجو هزینه دارد، و اتاق را در وضعی بدتر رها می‌کند.
یک ارزش تشخیصی هم هست که به‌راحتی نادیده گرفته می‌شود. تشخیص نشتی فقط نمی‌گوید نشتی کجاست، بلکه می‌گوید از چه نوعی است: اتصالی که خراب شده، سوراخ ریزی در طول لوله، اتصالی که هیچ‌وقت درست نصب نشده بود، یا خوردگی. سوراخ ریز در لولهٔ مسی خانه‌ای با سن مشخص اغلب یک اتفاق تکی نیست؛ اولین مورد از چند مورد است، و دانستن این موضوع گفت‌وگو را از «این را وصله کنید» به «برنامه برای این سیستم چیست» تغییر می‌دهد.
روز کار چه شکلی دارد
با کنتور و با چند سؤال شروع می‌کنیم: کی پیدا می‌شود، آیا تغییر کرده، آیا وقتی وسیلهٔ خاصی کار می‌کند بدتر می‌شود. بعد جداسازی برای محدود کردن ناحیه، و سپس شنود و تصویربرداری برای تعیین دقیق محل. بعد به شما می‌گوییم نشتی کجاست، فکر می‌کنیم علتش چه بوده و تعمیر شامل چه کارهایی است؛ پیش از آنکه چیزی باز شود.
اگر دسترسی لازم باشد، فقط یک بازشدگی است، در جای درست و به اندازهٔ کار.
چه زمانی تشخیص نشتی لازم نیست
اگر لولهٔ تغذیهٔ زیر سینک آشکارا روی کف کابینت چکه می‌کند، این یک تعمیر است، نه یک تحقیق. تشخیص نشتی وقتی ارزشش را دارد که نشتی پنهان باشد: پشت دیوار، زیر دال بتنی، بالای سقف، یا زیر زمین بین کنتور و خانه.
اگر مطمئن نیستید در کدام وضعیت هستید، تلفنی آن را توضیح دهید تا به شما بگوییم. 604-865-7979.
مطالب مرتبط: تشخیص و تعمیر نشتی · نشانه‌های نشتی پنهان · لوله‌کشی مجدد کل خانه و سوئیت
