
لولهکش در برنابی هایتس و کپیتول هیل
به هایتس و کپیتول هیل ظرف 75 دقیقه از مرکز شهر ونکوور میرسیم.
اینجا قدیمیترین خانههای ویلایی باقیماندهٔ برنابی است — عمدتاً از دهههای 1940 تا 1960 — روی شیبی رو به شمال که به سمت برارد اینلت پایین میرود. اگر در برنابی یک محدوده باشد که احتمالاً صحبت از لولهکشی مجدد در آن پیش بیاید، همینجاست.
سه چیزی که اینجا پیدا میکنیم
لولههای آبرسانی فولادی گالوانیزه. خانههای پس از جنگ که لولهکشی مجدد نشدهاند هنوز این لولهها را دارند، و این لولهها طی دههها از داخل زنگ میزنند و بسته میشوند. نشانهاش فشار آبی است که آنقدر آرام افت کرده که اهل خانه سالها پیش به آن عادت کردهاند، بهعلاوهٔ آب کدر در اول صبح. فقط لولهکشی مجدد آن را حل میکند — شستوشو و رسوبزدایی هیچ اثری روی لولهای که قطر داخلیاش تنگ شده ندارد.
انشعابهای فاضلاب سفالی زیر درختان کهنسال خیابان. هایتس پوشش درختی جاافتادهای روی لولههای سفالی پیش از 1960 دارد که بخشهایشان با ملات به هم وصل شدهاند. نفوذ ریشه اینجا امری عادی است، و لولهٔ اصلیای که دو بار گرفته، علتی سازهای دارد نه صرفاً مشکل گرفتگی.
مشکل دودکش مشترک. این مشکلِ خاصِ این محله است، و مسئلهٔ ایمنی است نه عملکرد.
بسیاری از خانههای این دوره کوره و آبگرمکنی داشتند که هر دو دودشان را به یک دودکش آجری میفرستادند. وقتی بعدها کوره با دستگاهی پربازده جایگزین شد که دودش از دیوار کناری خارج میشود — همانطور که در بیشتر خانهها شده — آبگرمکن تنها ماند و دودش را به دودکشی میفرستد که برای دو دستگاه ساخته شده بود.
دودکشی که برای دستگاه بیش از حد بزرگ است، روی مکش اثر میگذارد. مکش ضعیف در یک دستگاه گازسوز مسئلهٔ مونوکسید کربن است، نه فقط بازدهی. این اولین چیزی است که هنگام تعویض مخزن یا کار گاز در خانهای به این قدمت بررسی میکنیم، و دلیل رایجی است که تعویض مخزن در هایتس بیشتر از برآورد تلفنی هزینه دارد.
شیب زمین
کپیتول هیل و بخش بالایی هایتس روی شیب واقعیای قرار دارند که رو به شمال است. این همان وضعیت هیستینگز-سانرایز در ونکوور را ایجاد میکند: آب سطحی از بالادست سرازیر میشود، زهکشهای پیرامونی حجم آبی بیشتر از یک قطعهزمین صاف را جابهجا میکنند، و اغلب خرابی واقعی در نحوهٔ تخلیه است، نه خود لوله.
پیش از اینکه فرض کنید لوله فروریخته، ارزش دارد بررسی کنید زهکشی شما واقعاً کجا تخلیه میشود.
بازسازی و تبدیل به سوئیت
هایتس بازسازیهای زیادی به خود دیده، و بخش خوبی از این خانهها حالا یک سوئیت زیرزمینی دارند. هر دو مهماند:
بازسازی ارزانترین لحظه برای تعویض لولههای گالوانیزهٔ باقیمانده است. دیوارها از قبل باز هستند و هزینه کسری از انجام آن بهصورت جداگانه است.
داشتن سوئیت، آب زیر سطح زمین را به مسئلهای فوری تبدیل میکند، نه فصلی — مسئلهٔ قابلیت سکونت، نه نگهداری.

