لوله‌کش در گس‌تاون، محلهٔ چینی‌ها و استراتکونا
این سه محله قدیمی‌ترین ساختمان‌های باقی‌ماندهٔ ونکوور را در خود دارند — بخش زیادی از آن‌ها از اواخر دههٔ 1800 تا دههٔ 1930 — و لوله‌کشی آن‌ها این را به شکل‌هایی نشان می‌دهد که بخش‌های جدیدتر شهر اصلاً ندارند.
به این منطقه ظرف 60 دقیقه از پایگاهمان در مرکز شهر می‌رسیم.
در این ساختمان‌ها واقعاً چه هست
لوله‌های عمودی فاضلاب چدنی، اغلب همان لوله‌های زمان ساخت. چدن طی دهه‌ها از داخل خورده می‌شود و رسوب می‌گیرد تا جایی که مقطع داخلی تنگ و دیوارهٔ لوله نازک شود. در ساختمانی به این قدمت، عمر لولهٔ عمودی ممکن است به یک قرن نزدیک باشد. تخلیه‌ای که به‌تدریج کند شده و نه ناگهان گرفته، معمولاً به خاطر رسوب است، و هیچ مقدار فنرزدن آن را درست نمی‌کند.
لوله‌های آب‌رسانی فولادی گالوانیزه، در جاهایی که تعویض نشده‌اند. از داخل زنگ می‌زنند و بسته می‌شوند و باعث می‌شوند فشار طی سال‌ها افت کند و آب صبح‌ها کدر باشد.
انشعاب‌های فاضلاب سفالی با اتصال‌های ملاتی، زیر برخی از کهنسال‌ترین درختان خیابانی شهر. نفوذ ریشه اینجا قطعی است نه احتمالی.
ساختمان‌های تجاری و انبارهای تغییر کاربری‌داده. به‌ویژه گس‌تاون تعداد زیادی انبار و ملک تجاری سابق دارد که گاهی چند دهه پیش به لافت‌های مسکونی و دفتر تبدیل شده‌اند. لوله‌کشی از میان سازه‌هایی رد شده که هرگز برایش طراحی نشده بودند — اغلب روکار، اغلب بداهه، و به‌ندرت در جایی مستند. دسترسی اغلب بهتر از برج‌هایی است که از ابتدا مسکونی ساخته شده‌اند؛ اما قابلیت پیش‌بینی بسیار بدتر است. ما برای همین برنامه‌ریزی می‌کنیم، نه اینکه فرض کنیم چیدمان استاندارد است.
همه‌جا چندکاربری. رستوران‌ها، بارها و فروشگاه‌ها در همکف و واحدهای مسکونی در طبقات بالا اینجا قاعده است نه استثنا. یعنی زهکشی مشترک و مجاور، چربی آشپزخانه‌های تجاری که وارد لوله‌های مشترک با فاضلاب مسکونی می‌شود، و عیب‌یابی‌ای که باید کل ساختمان را در نظر بگیرد نه یک واحد را.