لوله‌کش در کیتسیلانو

آنچه واقعاً در خانه‌های کیتسیلانو پیدا می‌کنیم

فولاد گالوانیزه، در بخش‌هایی که کسی به آن‌ها دست نزده است. لوله‌های آب‌رسانی اولیه از دهه‌های 1910 تا 30 که از داخل زنگ زده و بسته شده‌اند. نشانه‌اش فشاری است که آن‌قدر آرام افت کرده که اهل خانه به آن عادت کرده‌اند، به‌علاوهٔ آب کدر در اول صبح.

مس، از بازسازی‌های دهه‌های 1970 تا 90. معمولاً سالم است، اما در عمر پنجاه سال به بالا، در سمت آب گرم نشتی‌های سوزنی پیدا می‌شود — کوچک، مداوم، و معمولاً ساکنان طبقهٔ پایین متوجهشان می‌شوند.

PEX مدرن، از کارهای اخیر.

نقاط اتصال میان این سه، که همان‌جایی است که خرابی رخ می‌دهد. اتصال گالوانیزه به مسی که در 1987 داخل دیوار مانده، مشکل خوردگی گالوانیکی است که بی‌صدا پیش می‌رود. وقتی خانه‌ای در کیتسیلانو نشتی دارد، نقاط اتصال اولین جایی است که بررسی می‌کنیم.

سوئیت‌های زیرزمینی

کیتسیلانو تراکم بالایی از سوئیت‌های زیرزمینی قانونی و غیرمجاز دارد، و همین فوریت هر چیزی را که زیر سطح زمین است تغییر می‌دهد.

آب در زیرزمینی خالی که انباری است، کار نگهداری‌ای است که می‌توانید برایش برنامه بریزید. آب در واحدی که مستأجر دارد، مسئلهٔ قابلیت سکونت است، و معمولاً باید همین هفته حل شود نه همین فصل. کار زهکشی پیرامونی و پمپ چاهک در کیتسیلانو اغلب به درخواست مستأجر انجام می‌شود، نه به این دلیل که مالک متوجه نم شده باشد.

تبدیل خانه به سوئیت هم لوله‌کشی خاص خودش را دارد: آشپزخانه و حمام دوم که به خانه‌ای اضافه شده که زهکشی‌اش برای یکی از هرکدام طراحی شده بود، گاهی با سیستم هواکشی که بداهه ساخته شده، نه طراحی.

لوله‌کشی بازسازی

این محله‌ای است که بیش از همه در مرحلهٔ نقشه ما را خبر می‌کنند، و این زمان درستی است.

تصمیم‌هایی که بعداً هزینه‌ساز می‌شوند همه روی کاغذ گرفته می‌شوند: اینکه توالت جابه‌جا شود یا نه، سینک به جزیرهٔ آشپزخانه برود یا نه، چه نوع شیری داخل دیوار نصب شود، و — مهم‌ترینش در یک خانهٔ کیتسیلانو — اینکه لوله‌های گالوانیزهٔ باقی‌مانده را حالا که دیوارها باز است تعویض کنید یا نه. هزینه‌اش کسری از هزینهٔ انجام آن به‌صورت یک کار جداگانه است.